Sie sind hier: Ik snak platt

Wissenswertes

Weitere wissenswerte Beiträge zur Niederdeutschen Sprache bei Opens external link in new windowWikipedia
oder: Opens external link in new windowINS-Bremen Geschichte des Plattdeutschen

Das INS
Das Institut für niederdeutsche Sprache (INS) ist die einzige überregional tätige Einrichtung zur Förderung des Niederdeutschen und der am breitesten aufgestellte Dienstleister im Bereich niederdeutscher Sprach- und Kulturarbeit. Dazu ist ein gut funktionierendes Netzwerk notwendig: Das INS kooperiert mit Schulen, Kindergärten, Autoren, Pastoren, Musikern, Medien- und Theaterleuten sowie mit Vereinen und Verbänden.



Schimpwüer

Wenn Plattdütsche dull wierd, denn künnt se sick op allerhand Oort un wies Luff maken. He is een richtigen Bullerballer, dat seggt wi, wenn een Mannsminsch dat öt mit dat Schimpen hett. Un he is een Dagdeev, wenn he bi de Arbeit nich ollich tofaat. "Du Dämelack", dat seggt wi, wenn dor wer nich rech bi de Sak is. Dickkopp, dat is een, de jümmer sien Willen hemm will. Slimm is dat, wenn wi "Du Döösbaddel" seggt. Een Fro, de recht resolut is, de wor fröher Tieden as een rechten Dragoner beteekend. Kann se ehr Muulwark nich hol'n, denn is se een Sludertasch.
Fröher Tieden wor jümmers seggt: "Wer gau is bi'n Eeten, de is ok flink bi de Arbeit." Wer an'n Disch to utverschomt tolangen dä, dat wör een Freetsack. Een Fro, de ahn Nadinken furts losbabbeln dä, dat wör een dumme Goos. Wer annere giern anschieten dä, dat wör een rechten Halsaffsnierder. Un de bi Sauweer rümmbibbern dä, den nömen wi "Fröstködel". Geef welk, de jümmers alles beeter wüssen. Dat wönn de Klooschieters. De man twintig Morgen Wind achtern Hus ehr Eegen nömen, dat wönn de lüttjen Krauters.
Hett obers ok in fröher Tieden ar Minschen geven, de allerwegens dat Hoor inne Zupp söchen. Dat wönn "Krintenkackers". Un een Moorskreeper, dat is een Minsch, de sick allerwegens inschmeicheln will. He sitt dor as'n Ölgötz sä man woll, wenn een dummerhaftig un sübbsgefällig wör. Plünnkeerl, dat wör de Lumpensammler oder een, de nich rech wat övern Liev har. Queeskopp, dat is de, de an allens wat uttosetten hett. Rietenspliet, dat is de Jung oder de Deern, de ehr Tüch bi dat rümtoven twei makt.
Schietbüdel, dat kann een Schimpwurt ween, kann overs ok leevlich von de Mooder to een lütt Göör seggt wiern: " Du büss mien lüttjen söten Schietbüdel." Een rechte Slapmütz is de, de nich fröh ut de Feddern finnen deit. He is een "stah in'n Weg", denn de Arbeit nich vonne Hand geiht. Wer den Alkohol to leev hett, de is een Suupsack. As Swienegel word de betekend, de giern dreckige Witze vertellt. Du Törfkopp seggt de Fro, wenn ehr Kirl den Swiensköper de Fargen to billig verköfft har. Göörn, de nich stillsitten künn, so rechte Wüppsteerten geef dat ok in fröher Tieden ar.

Viddel för seven

ViddeI vör seven

De Sünn hett al wedder ehrn Afscheed nu nomen un bilütten warrt't düüster nu ook.
Un Wulken, heel gries, sünd an'n Heven hochkomen. Twüschen Schosteenen un swatten Rook.
'Wo hest du di wedder so lang bloots rumdreven! Natte Schoh un de Büx ook so kruus!'
      
refr.:      Oftmaals wünsch lk, dat weer wedder viddel vör seven, wünsch mi, ik keem wedder na Huus:
             wünsch mi, keem wedder na Huus.

Un dat schall Sünnavend sien un dat schall Pottkoken geven; un de schall al uppen Kökendisch stohn.
Un 'n grood Kann Kakao, miene Tass al doorneven, hett mien Mudder för mi eegens doon.
Un mien Mudder. de nickkoppt. ohn Mund noch to geven,
in mien Bost is so'n wohlig Gebruus.     
+ refr

Un Vadder, de schall wedder Radio hören; un ik seh, wo he luukohr'n door sitt.
Sien Gesicht, dat maakt wies, bloots nu nich stören, anners kriggt he villicht wat nich mit.
Un sien Blick, den vergeet ik nie nich in mien Leven: föhl mi minn un bold lütt as so'n Muus.
+ refr

Dat Fell warrt dünner un Ieddig de Beker,
Un mien Hopen slumpt al lang nich mehr. Manch Kummer sitt deep, un nix is mehr seker, so dat ik mi nu oft böös verfehr.
So veel Schiet un ook Dullkraam warrt överall dreven, is nicht licht, dat ik dat allns verknuus.
+ refr

Bloots eenmaal nu noch den eegen Moot steilen, jo mit Knööv un Kuraasch un ook Woot.
Un Vertroon in mi sülms inne Tokunft rinseilen und hopen köön'n allns warrt noch good.
Oftmaals wünsch lk, mien Doon weer as fröher mi bleven, ook mit lachen Gesicht und nich kruus.
+ refr

Kupferstich von Richard Taylor